Vicdan Muhakemesi
Posted 06/09/09 at 22:49 PM by roseOnda
Nedir vicdan hiç düşündünüz mü? İnsanın kendini ölçüp tartma mekanizması… Ne kadar adil peki bu terazi? Ya da kime göre neye göre adil? Bir insan ne kadar iyi olabilir, iyilik nedir peki? Vicdanımız yaptığımız iyiliklerle mi beslenir? ... Vicdan nedir diye her sorguladığımda bu ve benzeri sorularla karşılaşıyorum ve her yeni cevap başka bir soruyu doğuruyor adeta. Neden iyilik yapıyoruz hiç düşündünüz mü? Sokakta gördüğümüz dilencilere yardım ediyoruz, otobüslerde yaşlılara yer veriyoruz… Gerçekten iyi olmak nedir bunun farkındamıyız yoksa yaptığımız bütün iyilikleri yine bencil olduğumuz için mi yapıyoruz? Toplum baskısımı ağır basıyor yoksa iyiliklerden ahlaki, insani, dini bir kazanım elde etmek için mi yapıyoruz. Sokaktaki dilenciye cebimizde ki bozuklukları uzatırken aklımızda onu mutlu etmekten çok kazanacağımız sevap ve toplum tarafından konumlandırılacağımız iyi insan statüsümü var yoksa? Sanırım mutlak iyilik diye bir şey yok korkarım ki hepimiz benciliz ve iyilik yaparken bile sadece kendimizi düşünüyoruz.Herşey çıkarlarımız doğrultusunda var oluyor.Hayatımıza aldığımız ve yoktan var ettiklerimiz bile bizim çıkarlarımız doğrultusunda yaşamımızda yer buluyor.Kaçımız karşılıksız sevebiliyoruz? Arkadaşlarımız, dostlarımız, tanıdıklarımız, ailemiz.. Etrafımız insanlarla dolu. Bize kötü davrandıklarında biz onlara iyi davranabiliyormuyuz? Zaten bize kötü davranıyor olsalar onlara dost dermiydik? Çıkarsız ne sevebiliyoruz ne de iyi olabiliyoruz ? Yaptığımız her şeyin ucu bize, vicdanımıza dokunuyor. Öyle bir egoya sahibiz ki tatmin olma arzusuyla yanıp tutuşuyor. Ne iyiliğin altında kalabiliyoruz ne de kötülüğün. Bizi sevenleri bizde seviyoruz çünkü sevmeliyiz, onun bize yaptığını bizde ona yapmalıyız ki vicdanımız rahat olsun.aksi takdirde bütün anlarımız zehir olabiliyor. Acayip şey şu vicdan denen meret. Kafasını bir soru kurcalamaya görsün.O anda bütün şalterler atıyor sanki ve ona dönüyoruz noluyor diye.Birini kırdığımızı, üzdüğümüzü yada herhangi olumsuz başka bir şey hatırlatıyor bize. Düşüncelere dalıyoruz bizde haliyle ve sonra hay Allah ne yapsamlar başlıyor. Telefona sarılıp arıyoruz kırdığımız kişiyi ve o mutlu oluyor onu mutlu ediyorsunuz ; hatamı anladım ve özür diliyorum.. ya da her neyse. Bir insan mutlu oluyor. Bir insanı mutlu etmiş olmak ne kadar büyük bir erdem ama bunun farkına bile varmıyoruz ki. O sırada kendi vicdanımızla meşgulüz çünkü. Şimdi bir ‘ohh’ çekme zamanı bundan büyük haz bundan büyük mutluluk mu olur hiç herhangi bir insanı mutlu etmek vicdanımızı rahatlatmaktan önemli olabilir mi… Göremiyoruz. Ne yazık ki bunun farkına varamıyoruz.Kaldı ki vicdan muhakemesi yapan insanların sayısı bile günden güne o kadar azalıyor ki.Vicdanını dinlemeden yaşamaya başlıyor insanlar artık.Bu dediğim eğer ıspatlanamaz asılsız bir şey olsaydı emin olun hapishaneler bu kadar insanla dolu olmazdı.Peki gerçek erdeme ulaşmış, iyiliğin özünü çözmüş kavramış yaptığı her şeyin karşısındaki için ne demek olduğunu bilen ve insanları mutlu etmek için iyilik yapanlar yokmu? Elbette var.Ben kendi penceremdekileri yansıtıyorum sadece. Elbette mutlak iyiliğin özüne inen insanlarda var onlarda pek fazla vicdanlarını dinlemiyorlar çünkü yaptıklarını vicdanlarını rahatlatmak için yapmıyorlar insanlara faydalı olmak için yapıyorlar ama inkar edemeyiz ki hayatını çıkar üzerine kuran bencil insanlar en az iyi olanlar kadar çok. Bencil olarak iyilik yapmak kötümü oda tartışılır çünkü iyilik iyiliktir bencilce düşünülerek yapıldığında da iyiliktir karşındakini kendi vicdanından daha çok düşündüğün zaman yapıldığında da iyiliktir.Tabi hangisi gerçek iyiliktir ona siz karar verin artık vicdanınızı kullanarak =) İyi yarınlar dileğiyle..
Toplam Yorumlar 1
Yorumlar
-
yazı cok guzel.eklenecek seyler az esasinda.farkli bir acidan yaklasmam gerekirse iyilik yaparak ne hissetigimizi sorgulamak geerkir once.ahlaki muhaşerat olarak vicdani sorumluluk ise hissedilen bence yetersiz.bu noktada nicin dunyaya geldigimizi ve varlik sebebimizi dusunmek gerekiyor.burada da hep baski altindayiz gibi dusunuluyor.hayir buna inanmak istemiyorum ben.ne zaman suregelen iylikleri sadece istedigim icin yapiyorsam ne zaman biraz insan gibi davranip yasiyorsam ruhumdaki vicdanimdaki rahatlamayi görmüsümdür hep.iyilik hormonu salgilanir icine ve mutlu olursun.mesela yetim bir cocuğa hediye alip size baba anne diye sarilmasi ne demek bilir misiniz? o anda icinize akıttığınız gözyaslarinin degerini ölcecek bisey yoktur.Posted 02/10/09 at 15:15 PM by berksevcan
