Meczup

Başlarda rutin ve sıkıcı gelebilir. Ama sonuna kadar okumanızı tasiye ederim


8 Temmuz

İşte Türkiye'deyim; bölge sorumlusu Tommy arkadaşla
havaalanından kalacağımız eve giderken hayli uyarıcı bilgiler aldım;
"Hemen başlama, biraz sağını solunu tanımalısın; Türkler acayip bir
millettir"
filan diye bir şeyler söyledi, ama aldırış etmedim. Bir dakika bile zayi
edilmemeli;
görev kutsal, görev ağır.


9 Temmuz

Tommy'nin yanıldığı açık; bugün ilk tebliğimi yaptım bile.
Adam parkta öylece oturuyordu.
Söylediğim her şeyi gülümseyip başıyla tasdik ederek saatlerce dinlerken
ruhumun göklere değdiğini hissetmiştim. Bizi seyreden simitçi, sonradan o
adamın sağır olduğunu söyleyince biraz moralim bozuldu ama olur öyle
şeyler.


11 Temmuz

Üçüncü gün; Tommy hâlâ "erken henüz" diye ısrar ediyor.
Mânâsız bir ısrar bu; kurtulması gereken o kadar çok ruh var ki burada.
Çorap almaya inmiştim semt pazarına. Nasıl oldu anlamadım ama eve dönerken
artık benim altılı çelik tencere takımım vardı.
Önemli değil, tencere gerekli bir araç nasıl olsa. Tencereci arkadaşa
müjdeyi tebliğ ettim.
"Ayıpsın abi, Hazreti İsâ' ya can fedâ." dedi, ben ağladım.
Söz verdi, pazar toplantılarına gelecek; hatta bana bir adres bile verdi.
O adrese gidersem bir sürü insanı misyona katabilirmişim.


21 Temmuz

Tommy hâlâ "gitme, bak karışmam" diyor; işte bu aşırı
ihtiyatkârlık yüzünden buralarda İsa'nın mesajı yeterince bilinmiyor zaten.

Gittim; şehrin kenarında kalabalık bir mahallede bir apartmanın altıncı
katına çıktım. İçeride bir hayli erkek vardı; beni içeri aldılar,
mobilyasız bir
salona geçtik. Çay getirdiler; hatır sordular. Tam lâfa başlarken biri
parmağıyla
"sus" işareti yaptı. İçeriden yaşlıca bir adam çıkıp salona gelince herkes
gibi ben de
ayağa kalktım. Sonra adam konuşmaya, bir nevi vaaz vermeye başladı.
şöyle bir dinledim; eh fena şeyler değil. Toplantıdan sonra herkes birbirine
sarıldı,
yeniden çay ikram edildi. Burayı sevdim, yarın da geleceğim.


2 Ağustos

Yine aynı şeyler oldu; bir ara fırsat bulup salondaki
arkadaşları
misyona kazandırayım dedim. Tam "İsa" demiştim ki, ihtiyar vaiz
"İsa dedin de aklıma geldi." deyip çok tatlı bir bahis açtı.
Öyle güzel anlatıyor ki başladım ağlamaya. Zor teselli ettiler; sonra
ortaya sofra geldi. Yemek yedik. Kuşbaşılı pilav nefisti; hele cacık!


12 Ağustos

Tommy beni tesbihle oynarken yakaladı. "Nereden buldun"
diye sıkıştırıyor. "Dükkanın birinden aldım." dedim. Tesbih bana iyi
geliyor, meditasyon yerine geçiyor. Bir tane de Tommy'e mi alsam?
6 Eylül Bugün hep birlikte camiye gittik. "Bakayım" dedim burada neler
yapıyorlar, nasıl ibadet ediyorlar. Mecit diye bir temiz yüzlü arkadaşım
var cemaatten.
Bana abdest almayı öğretti caminin avlusunda. Tuvaletleri pek temiz değil
ama
abdest çok güzel bir olay. Fırsatını kolluyorum; bunların hepsini
Protestan
etmezsem
bana da Mahmut demesinler!


16 Eylül

"Nereden çıktı bu Mahmut?!" diye çıldırdı Tommy. "Kod adım."
dedim.
Anlamadı. Anlamaz tabii. Ben ne yaptığımı biliyorum. şimdilik sesimi
çıkarmıyor,
toplantılara muntazaman devam ediyorum; ezan okununca "Hadi camiye
gidelim
Mahmut"
diyorlar, gidiyorum. "Neler okuyorsunuz fısır fısır?" diye sordum.
Öğrettiler. Fatiha çok
güzel bir sûre. Tommy'e de öğretmeliyim.


1 Ekim

Tommy beni evden atmaya kalkıştı dün. "Seni kandırıyorlar,Müslüman
yapacaklar enayi."
diye çıkıştı. İtiraz ettim, "Ben bunların içyüzünü öğrenmeye çalışıyorum
Pastör Tommy." dedim.
"Sırlarını öğrendiğim an, bunları sürü halinde önüme katıp Sarayburnu'
ndan
denize sokup cümlesini
birden çatır çatır vaftiz etmezsem bana da Mahmut demesinler." dedim. "Çık
dışarı aptal."
diye kovdu beni. Misyondan gelen aylığımı da kesti. Vermezse vermesin,
cemaatteki arkadaşlar
aralarında para toplayıp verdiler. Geceyi ucuz bir otelde geçirdim. Bugün
Mecit'in evine taşınıyorum.
Az kaldı az.. Dayan oğlum Mahmut!


6 Kasım

Mecit benim için istihareye yatmış; "Yeşil gördüm Mahmut." dedi,
"Nurlar içindeydin, hidâyet nasip oldu sana ne mutlu." dedi. Tabii aldırış etmiyorum, fakat
hoşuma gitmedi de değil.


9 Kasım

Bugünlerde cemaate İngilizce dersleri vermeye başladım; sabah
namazını topluca edâ ettikten sonra kuşluk vaktine kadar ders veriyorum. Kuşlukla öğle arasında tefsir
dersleri yapıyoruz.
Beni artık iyice kendilerinden zannediyorlar.


21 Kasım

Yeni damat olduğum için dört günden beri günlük yazamadım.
Mecit'in teyzesinin kızı Sabiha ile nikahlandık dün. Nikâhımızı Saadettin Hoca
kıydı sağ olsun.
Sünnet dediğin ise sinek ısırığı gibi bir şey zaten, çabucak geçti. Bu
sabah yolda Tommy ile karşılaştık. "Kiliseye yazdım, seni defterden sildiler." dedi.
Güldüm, hâlâ o bayatlamış misyoner kafası işte. Benim din değiştirdiğimi
sanıyor gerzek.

Halbuki ben...


28 Kasım

Ne kadar üzgünüm. Mecit, "Nasip değilmiş, seneye gidersin"
diyor.
Hac kayıtları kapanmışmış. İstesem ecnebi pasaportumla Mısır üzerinden
vize alır giderim, ama ben olayı içeriden, herkesle bütün mü'minlerle birlikte
yaşamak istiyorum oysaki.


19 Aralık

Sabiha ile teheccütten sonra Yaşar Hoca mevzusu geçti aramızda.
Yav bu Yaşar Nuri Hoca iyi adam hoş adam fakat ne bileyim çok modern bir
duruşu var gibi sanki;
hani, "İslâm'ı en iyi ben bilirim" şeklinde bir dayılanma.
Öğleden sonra yayıncımla sözlü anlaşma yaptık; ilk eserim iki ay sonra
çıkıyor:
"İslâm'ın selefî boyutlarına dinamik bakışlar".
Yayıncım, "fiyatı iki lira yaparsak üç yüz bin satarız." diyor.
"HAMD OLSUN"

__________________

Dervis-i Virane

gerçek mi bu hacım :S

__________________

eCeL

misyoneri kes

__________________
Dediler ki: Gözden ırak olan gönülden de ırak olur..
Dedim ki: Gönüle giren gözden ırak olsa ne olur.. NFK

Renovatio

bu ne ya

__________________

eCeL

beyni yıkanmış misyoner

__________________
Dediler ki: Gözden ırak olan gönülden de ırak olur..
Dedim ki: Gönüle giren gözden ırak olsa ne olur.. NFK