“Eee peki, o kafandaki çan ne?”

refref · 03/05/10, 10:56 AM

Fâni Dünya
Birkaç arkadaş bir olup hava almak ve eğlenmek için dolaşmaya çıkmışlar. Köyün dışından geçen bir derenin kenarındaki patika yoldan giderlerken bakmışlar ki bir adam derenin akan köpüklü sularının tam ortasında arkasında bir sandık, kafasında fıçı çemberinden yapılmış bir takke, ortasında sallanan bir çanla, çangur çungur ayakta çalkalanıp duruyor. Kendi kendine de durmadan konuşuyor. Adamcağız aklını kaçırmış gâlibâ demişler. Hele bir bakalım deyip adama sokulmuşlar. İçlerinden biri:
"Merhaba hemşerim" demiş. Adam "Merhaba kardeşlik" diye cevap vermiş.
"Suyun içinde ne çalkalanıp duruyorsun öyle?"
"Bizim köyün imamı câminin kilimlerini temizletmek istiyordu da ver ben temizleyip getireyim dedim. Ayağımın altında kilimler var. Onları yıkıyorum. İmam buna karşılık çıkarıp bana üç-beş kuruş verirse, fânî dünyâda geçinir gideriz."
"Eee peki, o kafandaki çan ne?"
"Çan mı? Haa… Şu gördüğünüz tarla Hacı Receb’in tarlasıdır. Bu sene oraya bakla ekti. Kargalar deşip deşip yiyorlar. Ben kilimleri yıkarken nasıl olsa sallanacağım, sallanınca da çan çalacak değil mi? Kargalar korkup kaçarsa, zararları az olur. Receb de buna karşılık bana bir çuval bakla verirse, şu fânî dünyâda yeriz geçiniriz."
"Eee pekâlâ o sırtındaki sandık de?"
"O mu? Yayık.Bakkal Ahmed Efendi ineklerinin sütünden yayıkla yağ yapar. Ben nasıl olsa sallanıyorum, sen yayığı getir benim sırtıma bağla, yağ olunca getirip sana veririm dedim. Yağdan bir avuç da bana verirse, şu fânî dünyâ da biz de yer geçiniriz dedim de."
"Çok güzel. O elinde ördüğün şey ne?"
"Bu mu? Kahyâ Ali Efendi’nin oğlu Erzurum’a askerliğe gitti. Çok soğuk olurmuş oralar. Kalın fanila ördürmek istedi. Benim de ellerim boş, getir bana örüvereyim dedim. Bunun için de bana birkaç kuruş verirse, fânî dünyâda geçimime bir ek olur diye düşündüm."
"Hay Allah çok hoş yâhu, öyleyse kendi kendine ne konuşup duruyorsun öyle?"
"Yok canım, ben ne konuşacağım. Bizim muhtarın kızı sizlere ömür geçen hafta rahmetli oldu da. Âilesi ona bir Yâsin okutmak istedi. Benim de ağızım boş. Yâsîn de ezberimde. Ben okuyuvereyim dedim. Onu okuyordum. Ne yaparsın fânî dünyâ."
Soruları soran adam hayretle gülmüş ve : "Bunların hepsi iyi ya, şu dünyâ bâkî olsaydı ne yapardın acaba" demiş.

03/05/10, 10:56 AM	#1 (permalink)
refref Doçent Durum: Offline Üyelik tarihi: Jun 2009 Bulunduğu yer: Küre-i arz Konular: 245 Mesajlar: 1,330 Blog Başlıkları: 14 Tecrübe Gücü: 4 Tecrübe Puanı: 107	“Eee peki, o kafandaki çan ne?” Fâni Dünya Birkaç arkadaş bir olup hava almak ve eğlenmek için dolaşmaya çıkmışlar. Köyün dışından geçen bir derenin kenarındaki patika yoldan giderlerken bakmışlar ki bir adam derenin akan köpüklü sularının tam ortasında arkasında bir sandık, kafasında fıçı çemberinden yapılmış bir takke, ortasında sallanan bir çanla, çangur çungur ayakta çalkalanıp duruyor. Kendi kendine de durmadan konuşuyor. Adamcağız aklını kaçırmış gâlibâ demişler. Hele bir bakalım deyip adama sokulmuşlar. İçlerinden biri: "Merhaba hemşerim" demiş. Adam "Merhaba kardeşlik" diye cevap vermiş. "Suyun içinde ne çalkalanıp duruyorsun öyle?" "Bizim köyün imamı câminin kilimlerini temizletmek istiyordu da ver ben temizleyip getireyim dedim. Ayağımın altında kilimler var. Onları yıkıyorum. İmam buna karşılık çıkarıp bana üç-beş kuruş verirse, fânî dünyâda geçinir gideriz." "Eee peki, o kafandaki çan ne?" "Çan mı? Haa… Şu gördüğünüz tarla Hacı Receb’in tarlasıdır. Bu sene oraya bakla ekti. Kargalar deşip deşip yiyorlar. Ben kilimleri yıkarken nasıl olsa sallanacağım, sallanınca da çan çalacak değil mi? Kargalar korkup kaçarsa, zararları az olur. Receb de buna karşılık bana bir çuval bakla verirse, şu fânî dünyâda yeriz geçiniriz." "Eee pekâlâ o sırtındaki sandık de?" "O mu? Yayık.Bakkal Ahmed Efendi ineklerinin sütünden yayıkla yağ yapar. Ben nasıl olsa sallanıyorum, sen yayığı getir benim sırtıma bağla, yağ olunca getirip sana veririm dedim. Yağdan bir avuç da bana verirse, şu fânî dünyâ da biz de yer geçiniriz dedim de." "Çok güzel. O elinde ördüğün şey ne?" "Bu mu? Kahyâ Ali Efendi’nin oğlu Erzurum’a askerliğe gitti. Çok soğuk olurmuş oralar. Kalın fanila ördürmek istedi. Benim de ellerim boş, getir bana örüvereyim dedim. Bunun için de bana birkaç kuruş verirse, fânî dünyâda geçimime bir ek olur diye düşündüm." "Hay Allah çok hoş yâhu, öyleyse kendi kendine ne konuşup duruyorsun öyle?" "Yok canım, ben ne konuşacağım. Bizim muhtarın kızı sizlere ömür geçen hafta rahmetli oldu da. Âilesi ona bir Yâsin okutmak istedi. Benim de ağızım boş. Yâsîn de ezberimde. Ben okuyuvereyim dedim. Onu okuyordum. Ne yaparsın fânî dünyâ." Soruları soran adam hayretle gülmüş ve : "Bunların hepsi iyi ya, şu dünyâ bâkî olsaydı ne yapardın acaba" demiş. __________________ Bir yıldızla konuşurum susmuşum Meryem gibi... Söz işlemez yüreklere sukutum dağlar gibi. .

Seçenekler
Yazdırılabilir şekli göster Sayfayı E-Mail olarak gönder
Stil
Normal Hybrid-Şeklinde gösterime geç Ağaç şeklinde gösterime geç

Benzer Konular
Konu	Konuyu Başlatan	Forum	Cevaplar	Son Mesaj
Sana “Nasılsın?” diye sormayacağım !	Meczup	Edebiyat	4	15/04/10 20:39 PM
İn“San”	Renovatio	Serbest Kürsü	2	05/11/09 15:46 PM
“ah! AŞkin elİnden!”	Meftun	Aşk ve Sevgi	1	14/08/09 12:29 PM
Seni “sana rağmen” sevmek var ya!..	Meftun	Şiir	3	06/08/09 23:01 PM
“İş Hayatına Hazırlık” dersi neden yok	Tarık	İş Dünyası ve Kariyer	3	11/06/09 16:51 PM

Konuyu Toplam 1 Üye okuyor. (0 Kayıtlı üye ve 1 Misafir)