Anlat bize

Meftun · 28/07/09, 22:57 PM

Kaç zamandır sükut ile sözün ;ses ile sessizliğin kıyısındayım...
Kaç zamandır doğum ile ölümün birleştiği çizgide gölge olmayı göze alamayışımın ayazları soluğumda ,sonbaharları kışları geçti avuç çizgilerimden sensizliğin ...
Kaç zamandır kalabalık kentlerde bir çocuk telaşıyla kaybolmayı özledim,yüzümü dönerken yüreğimin şehirlerine.
Yazdığım ya da yazıya dökemediğim mesnevinin kesişim noktalarında sadece sen vardın...
Kaç zaman kendime giderken hep sende kaldım.

Ey Aşk dedim, yanan mumun yanağına,bırakma ellerimizi!Vardan da yoktan da öte sen vardın.
Söz yoktu, aşk vardı; sükut yoktu, aşk vardı,bir vardı sonra yoktu,o vardı.Havada bulut oluyor, yağmur olup başlara yağanda o vardı.Belki ellerimiz boştu,gözlerimiz uzakların yadında, yakında o vardı.
Şimdi susarken konuşan,konuşurken susan yanlarımda da AŞK vardı.
O ne güzel bir vardı,birdi ve vardı.
Aşkın lâl rengini anlat bize ey beyaz güvercin...
Senin dilinle anlat bize göklerin derinliğini. Bir de kanat çırpmayı anlat, semanın dönen feleklerinde.
Lâle yi anlat bize, ey güllerin ayağına örtülü turap; kendi içini yakmayı ve ihtiraslardan kutulup sevebilmeyi anlat bize.
Şerbeti ağyara verip ağuyu yudumlayı anlat bize...
Ve öyle öylece,gülümseyebilmeyi anlat.
Ve deki faniden sıyrılmanın bekada dirilmenin tek yolu bu.
Aşkı anlat bize,direncini ve vakarını edepten alan aşkı.
Bakan kendini mi yoksa maşuğu mu görür aynalarda?
Bakan göz sorumludur,gören vebal altında
.Gördükten gayrı iki tenden geriye bir can kalır.
Canan'a can vermek aslında uğruna ölmek değil, belki de kendinde dirilmektir,baş gözüyle bakmak bigâneliktir,gönlün perdeleri kalkınca , hicrandan yana ne sitem ne ah kalır.
Ki hicranın asıl adı, vuslattır.
Bu yolda siyah beyaza,beyaz siyaha ram olur.
Ateşin dilinden anlat bize,o yakmayan ateşin dili var ya,kem söz çıkmayan dudakların,gönül ilini yıkmayanların dilinden anlat bize,anlat ki tatlı sözlerin zehir,acı sözlerin bal olduğunu bilelim.
Gülen gözlerin ardında duran perdelerden göster bize ,yokluğun en büyük hazine olduğunu,göster bize varlık denilen ne varsa aslı kör bir yalan.
Gönülsüz işlerin bir dağ,yolların uzadıgını anlat bize,uzakların yılgınlığını yaşayanları değil, an içre an yaşayanların dilinden anlat;
Bir yılın bir an,bir anın bin yıl olduğunu.
Ve deki:Bu adımı bu yola baş koyanlar atabilir...
Ve belki de uzak diye bir yer yoktur aşığa,vuslat ki hercai bir ayrılıkla mağrur bir lalenin dibinden arşa doğru boy verir.
Yer yüzüyle ne alıp veremediği vardır aşığın, o gözlerini ğöğe dikmiş sonsuzluğun nağmesiyle ötelerdedir...
Ne dersin ey gönül toprağı gözyaşı yağmurlarıyla bahar olan Söyleyenlerin bilmediği,bilenlerin söylemediği esrarı kalbinde tutan ne dersin : ötelere giden ruhlar böyle mi adım atar kendi özüne, kendi ülkesine, kendi arşına.
Gerisi bir sözdür ki''zübde-i alem'' sırrına bu yönden gidilir.
Çözme beni ey aşk,pervane misali şeminde kalayım,bir söyleseler bin lâl olayım,sorma ki nedendir bilmez gönül,senden öteye gitse de gidemez gönül,gönül burçlarından çağlayan olup bir kez yarlarından ırmakları sana attı gönül...

Canan Dinc

28/07/09, 22:57 PM	#1 (permalink)
Meftun Öğrtm. Görevlisi Ruh Halim: Durum: Offline Üyelik tarihi: Jun 2009 Yaş: 23 Konular: 67 Mesajlar: 369 Tecrübe Gücü: 3 Tecrübe Puanı: 30	Anlat bize Kaç zamandır sükut ile sözün ;ses ile sessizliğin kıyısındayım... Kaç zamandır doğum ile ölümün birleştiği çizgide gölge olmayı göze alamayışımın ayazları soluğumda ,sonbaharları kışları geçti avuç çizgilerimden sensizliğin ... Kaç zamandır kalabalık kentlerde bir çocuk telaşıyla kaybolmayı özledim,yüzümü dönerken yüreğimin şehirlerine. Yazdığım ya da yazıya dökemediğim mesnevinin kesişim noktalarında sadece sen vardın... Kaç zaman kendime giderken hep sende kaldım. Ey Aşk dedim, yanan mumun yanağına,bırakma ellerimizi!Vardan da yoktan da öte sen vardın. Söz yoktu, aşk vardı; sükut yoktu, aşk vardı,bir vardı sonra yoktu,o vardı.Havada bulut oluyor, yağmur olup başlara yağanda o vardı.Belki ellerimiz boştu,gözlerimiz uzakların yadında, yakında o vardı. Şimdi susarken konuşan,konuşurken susan yanlarımda da AŞK vardı. O ne güzel bir vardı,birdi ve vardı. Aşkın lâl rengini anlat bize ey beyaz güvercin... Senin dilinle anlat bize göklerin derinliğini. Bir de kanat çırpmayı anlat, semanın dönen feleklerinde. Lâle yi anlat bize, ey güllerin ayağına örtülü turap; kendi içini yakmayı ve ihtiraslardan kutulup sevebilmeyi anlat bize. Şerbeti ağyara verip ağuyu yudumlayı anlat bize... Ve öyle öylece,gülümseyebilmeyi anlat. Ve deki faniden sıyrılmanın bekada dirilmenin tek yolu bu. Aşkı anlat bize,direncini ve vakarını edepten alan aşkı. Bakan kendini mi yoksa maşuğu mu görür aynalarda? Bakan göz sorumludur,gören vebal altında .Gördükten gayrı iki tenden geriye bir can kalır. Canan'a can vermek aslında uğruna ölmek değil, belki de kendinde dirilmektir,baş gözüyle bakmak bigâneliktir,gönlün perdeleri kalkınca , hicrandan yana ne sitem ne ah kalır. Ki hicranın asıl adı, vuslattır. Bu yolda siyah beyaza,beyaz siyaha ram olur. Ateşin dilinden anlat bize,o yakmayan ateşin dili var ya,kem söz çıkmayan dudakların,gönül ilini yıkmayanların dilinden anlat bize,anlat ki tatlı sözlerin zehir,acı sözlerin bal olduğunu bilelim. Gülen gözlerin ardında duran perdelerden göster bize ,yokluğun en büyük hazine olduğunu,göster bize varlık denilen ne varsa aslı kör bir yalan. Gönülsüz işlerin bir dağ,yolların uzadıgını anlat bize,uzakların yılgınlığını yaşayanları değil, an içre an yaşayanların dilinden anlat; Bir yılın bir an,bir anın bin yıl olduğunu. Ve deki:Bu adımı bu yola baş koyanlar atabilir... Ve belki de uzak diye bir yer yoktur aşığa,vuslat ki hercai bir ayrılıkla mağrur bir lalenin dibinden arşa doğru boy verir. Yer yüzüyle ne alıp veremediği vardır aşığın, o gözlerini ğöğe dikmiş sonsuzluğun nağmesiyle ötelerdedir... Ne dersin ey gönül toprağı gözyaşı yağmurlarıyla bahar olan Söyleyenlerin bilmediği,bilenlerin söylemediği esrarı kalbinde tutan ne dersin : ötelere giden ruhlar böyle mi adım atar kendi özüne, kendi ülkesine, kendi arşına. Gerisi bir sözdür ki''zübde-i alem'' sırrına bu yönden gidilir. Çözme beni ey aşk,pervane misali şeminde kalayım,bir söyleseler bin lâl olayım,sorma ki nedendir bilmez gönül,senden öteye gitse de gidemez gönül,gönül burçlarından çağlayan olup bir kez yarlarından ırmakları sana attı gönül... Canan Dinc __________________ Hayat yamandır, Zehri yalandır! Geçer bu dertler, Mührü zamandır!

Seçenekler
Yazdırılabilir şekli göster Sayfayı E-Mail olarak gönder
Stil
Normal Hybrid-Şeklinde gösterime geç Ağaç şeklinde gösterime geç

Benzer Konular
Konu	Konuyu Başlatan	Forum	Cevaplar	Son Mesaj
Aşk Bize Çok Yakışmıştı	Renovatio	Şiir	4	23/07/09 20:44 PM

Konuyu Toplam 1 Üye okuyor. (0 Kayıtlı üye ve 1 Misafir)